fictie | Leeslicht
Op Leeslicht.com vind je gezellige voeding voor de geest. Verhalen, lang en kort, fictief en non-fictief. Reisreportages en -foto's en illustraties.
verhalen, illustraties, lezen, fictie, essay, reisverhalen
232
page-template,page-template-blog-masonry,page-template-blog-masonry-php,page,page-id-232,bridge-core-1.0.6,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-18.2.1,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Het dunne laagje sociale humus was uitgeput, de grond onder de civilisatie weggevallen. Eronder lag een landschap van ingeslagen winkelruiten, geplunderde etalages en ingeslagen koppen. Hiërarchie was iets uit een andere wereld, omgangsvormen waren dood. Hier restte alleen de waanzin. Ik kon niets met deze...

Hij ligt midden op de kaarsrechte weg die de uit de weilanden gestampte nieuwbouwwijk doormidden splijt. Het enige ongetemde tussen het aangeharkte leven. Zijn veren glanzen in het ochtendlicht. Rijk goud en warm koper op zijn lijf, de kop donkergroen. Kleuren van de herfst.De man...

De overburen gebruiken Head & Shoulders. Ik zie de fles achter het badkamerraam staan. Gisteren stond ik in hun badkamer en rook ik eraan. Aloë Vera. Niet mijn favoriet.Sinds kort werkt Thalen thuis. Ik was bang dat het nu over was. Maar Thalen komt nooit...

Toen ik de doos openmaakte zweefde hij meteen naar het plafond. Vanaf daar keek hij met zijn dode ogen de kamer in. Ik keek naar de ballon en meende te zien dat hij mij ook observeerde. Ik liep naar boven en zag hem in mijn...

Ergens gaat een wekker. Het geluid is bijna niet hoorbaar door de betonnen muur. Vanonder de dekens zie ik de dag zich ontvouwen. De douche gaat aan. Een kerkklok beiert. De fietsenstandaard van de buurman klapt in. Verderop gaan jassen uit en worden broodtrommels in...

Voor de reiziger Diffuus licht verraadt het ochtendgloren. De geluiden glijden, van rustige ruis over in de eerste claxons. Lijnen zijn nog vaag, stemmen gedempt. Doerians worden van de boom gekapt, de eerste straatverkopers bezetten hun plek. Roze, crème en violet vermengen zich met het...

‘Mam, Shanti heeft een spook gezien!’ ‘Toe maar. Doet ze hem de groetjes?’ ‘Nee. Hij is niet lief.’ ‘Waarom niet?’ ‘Hij zegt gemene dingen.’ ‘Dat is onaardig. Doe nu je pyjama maar aan.’ ‘Ik slaap bij Shanti.’ ‘Verjaag jij het spook dan?’ ‘Nee, dat moet jij doen.’ Blote kindervoetjes. Twee grote, ronde ogen. ‘Hij...

‘Je broer verhuist? Wanneer?’ ‘Morgen,’ antwoordt Bart. ‘Steven vertelt jou ook niks.’ Bart haalt zijn schouders op. ‘Moet je weg?’ Ik knik en kleed me om. Bart denkt dat ik moet overwerken. Vanachter het stuur staar ik naar de identieke nieuwbouwdeuren. Een laatste blik in de...

Haar huid is zo zacht. Ze ruikt naar de lente. Ongeduldig trekt hij aan haar onderbroek. Ze friemelt aan zijn rits. Hij duwt haar hand weg en rukt hem zelf open. Een hese kreun ontsnapt aan haar keel. De geluiden van de voorbij rijdende auto’s...